วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศซีเรีย

                 สำหรับชาวประเทศซีเรีย สิ่งหนึ่งที่น่าชื่นชมไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน คือการธำรงรักษาเอกลักษณ์ของตนเองได้อย่างเข้มแข็ง ทั้งการดำเนินชีวิตตามหลักการของศาสนา วัฒนธรรมและประเพณี การมีแนวปฏิบัติในแบบเดียวกัน ไม่ว่าชาวมุสลิมนั้นจะอยู่ส่วนไหนของโลกก็ตาม
          นอกจากนี้ วิถีชีวิตภายใต้หลักคำสอนทางศาสนา ยังได้สะท้อนถึงศิลปะ งานหัตถกรรมต่าง ๆ ที่อาจจะเกี่ยวเนื่องหรือไม่เกี่ยวเนื่องกับหลักคำสอน แต่มีความโดดเด่น มีเรื่องราวและเต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ของผู้ที่นับถืออัลเลาะห์เป็นพระเจ้า 

             ในงานนิทรรศการ "หัตถกรรมในวัฒนธรรม "มุสลิม" ณ มูลนิธิเพื่อศูนย์กลางอิสลามแห่งประเทศไทย ซึ่งจัดโดยศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ และศูนย์อิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ได้นำเสนอศิลปะและหัตถกรรมแขนงต่าง ๆ ที่สะท้อนตัวตนของชาวมุสลิม โดยเฉพาะ "ผ้า" และ "เครื่องแต่งกาย" ที่บ่งบอกอัตลักษณ์ความเป็นมุสลิมได้อย่างชัดเจนที่สุด ชาวมุสลิมมีวิถีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับผ้าตั้งแต่เกิดจนตาย นอกจากจะใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว ในพิธีเกิดชาวมุสลิมโดยเฉพาะทางตอนใต้ของไทย จะมีการจัดเตรียมผ้าให้แก่เด็กนับตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ซึ่งก็คือ "ผ้าบือดัง" หรือผ้าอ้อม ผ้าพันตัว ใช้พันตัวเด็กเพื่อให้เด็กมีขาทั้งสองข้างตรง และเพิ่มความอบอุ่นให้เหมือนอยู่ในครรภ์มารดา ผ้าบือดังจะเป็นผ้าฝ้ายขาวหรือสีอ่อน หากครอบครัวใดยากจนอาจจะใช้ผ้าถุงเก่าของมารดามาทำผ้าบือดังในพิธีงานศพ ผ้าก็เป็นส่วนสำคัญในประเพณีนี้เช่นกัน "ผ้ากายน์บือละ" จะเป็นผ้าขาวบาง ๆ ใช้คลุมปิดศพไว้เมื่อศพตายใหม่ ๆ เพื่อเป็นการให้เกียรติ ภายหลังทำความสะอาดศพแล้วจะใช้ "ผ้ากะฝั่น" เป็นผ้าขาวที่ไม่บางและไม่หนาเกินไป 3 ผืนห่อศพเอาไว้ โดยห่อ 3 ชั้น จากนั้นในการเคลื่อนย้ายศพไปละหมาดที่มัสยิดและฝัง ณ กุโบร์ จะใช้ผ้ากำมะหยี่สีดำ หรือน้ำเงินเข้ม หรือเขียวเข้ม ปักลวดลายศิลปะอิสลาม มีอักษรภาษาอาหรับเป็นคำในอัลกุรอานเป็นสีทอง เรียกว่า "ผ้าคลุมมายัด" คลุมศพหรือโลงศพ ซึ่งถ้าเป็นชาวมุสลิมที่เคยประกอบพิธีฮัจญ์มาแล้ว อาจใช้ "ผ้าเอี๊ยะรอม" หรือ "ผ้าแฮแร" คลุมศพ โดยผู้มีฐานะดีอาจใช้ผ้า "ซอแก๊ะ" หรือผ้ายกทอง คลุมศพ

         

วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศคีร์กีซสถาน

            "เสื้อผ้า” เป็นหนึ่งในองค์ประกอบพื้นฐาน ที่สำคัญของมนุษย์ทุกคน แต่เสื้อผ้าไม่ใช่เป็นเพียงแค่สิ่ง ที่นำมาปกปิดร่างกายหรือให้ความอบอุ่นเท่านั้น เสื้อผ้ายังสะท้อนถึงเอกลักษณ์ คุณค่า ความเป็นมา กระบวนการต่างๆ และถูกหลอมรวมจนกลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของ แต่ละประเทศ

                คีร์กีซสถาน มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐคีร์กีซ เป็นประเทศในเอเชียกลาง มี
พรมแดนติดกับสาธารณรัฐประชาชนจีน คาซัคสถาน ทาจิกิสถาน และอุซเบกิสถาน เป็นประเทศที่
ไม่มีทางออกสู่ทะเล เมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดมีชื่อว่าบิชเคก (เดิมเรียกว่า ฟรุนเซ) คีร์กีซ
สถานเดิมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
   การแต่งกายของชาวคีร์กีซสถาน

สวมเสื้อคลุมยาวและมีหมวกประจำชาติใส่ทุกคน

วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศไทย

           

    "เสื้อผ้า” เป็นหนึ่งในองค์ประกอบพื้นฐาน ที่สำคัญของมนุษย์ทุกคน แต่เสื้อผ้าไม่ใช่เป็นเพียงแค่สิ่ง ที่นำมาปกปิดร่างกายหรือให้ความอบอุ่นเท่านั้น เสื้อผ้ายังสะท้อนถึงเอกลักษณ์ คุณค่า ความเป็นมา กระบวนการต่างๆ และถูกหลอมรวมจนกลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของ แต่ละประเทศ และในส่วนของประเทศไทย "ผ้าไทย” ถือว่าเป็นเอกลักษณ์ประจำชาติอย่างหนึ่งของไทย เนื่องจาก ผ้าไทยมีหลายชนิดและหลากหลายลวดลายซึ่งแต่ละชนิดสามารถสะท้อนถึงขนบธรรมเนียมประเพณี ศิลปวัฒนธรรม ศาสนาของแต่ละท้องถิ่นที่มีความแตกต่างกัน ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่า ผ้าไทยเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญและต้องอนุรักษ์อีกอย่างหนึ่งของชาติไทย

                วัฒนธรรมไทยด้านการแต่งกาย ตั้งแต่ในอดีตมานั้นคนไทยมีเอกลักษณ์ด้านการแต่งกายที่ใช้ผ้าไทยซึ่งทำจากผ้าไหม ผ้าทอมือต่างๆ นำมาทำเป็นผ้าสไบสำหรับผู้หญิงไทย ส่วนผู้ชายก็มีการแต่งกายที่นิยมสำหรับชาวบ้านก็คงหนีไม่พ้นผ้าขาวม้าซึ่งนิยมใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบันก็ยังมีอยู่

ตัวอย่าง ในสมัยอยุธยาตอนปลายนั้นหญิงไทยจะนุ่งโจงกระเบนสวนเสื้อรัดรูปแขนกระบอก ผู้ชายจะนุ่งผ้าม่วงโจง สวมเสื้อคอปิด ผ่าอกแขนยาว โดยปกติจะไม่นิยมใส่เสื้อ

ซึ่งในปัจจุบันนี้เราหาแทบไม่ได้แล้วสำหรับการแต่งกายแบบนี้ เนื่องจากคนไทยสมัยปัจจุบันนิยมแต่งกายตามแบบนิยมตามชาวยุโรปซึ่งทำให้กายแต่งกายแบบอดีตเริ่มเลื่อนหายไปมาก 

วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศโอมาน

วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศโอมาน

       โอมานมีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายและภูเขา มีชายฝั่งทะเลยาว 2,092 กิโลเมตร ปรากฏบริเวณที่เป็นภูเขาสูงอยู่ 2 บริเวณแคบ ๆ คือ บริเวณติดต่อกับเยเมน และบริเวณชายฝั่งอ่าวโอมาน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบ

  การแต่งกาย

 -ไม่ทราบข้อมูล มีเพียงรูปภาพที่นำมาเผยแพร่ให้ได้เห็นเบื้องต้น

วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศญี่ปุ่น

         วัฒนธรรมการแต่งกายของญี่ปุ่นมีลักษณะเฉพาะตัวแปรเปลี่ยนเวลานานตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน ซึ่งมีทั้งการแต่งกายด้วยชุดประจำชาติและการแต่งกายแบบสมัยใหม่

ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีอากาศหนาวเย็น มีฝนตกเนื่องจากมีภูมิประเทศเป็นเกาะ เสื้อผ้าที่สวมใส่จึงต้องให้ความอบอุ่น ชุดประจำชาติของชาวญี่ปุ่น  เรียกว่า กิโมโน เป็นชุดที่ผู้หญิงญี่ปุ่นใช้คู่กับสังคมญี่ปุ่นมาเป็นเวลานับพันปี ชุดกิโมโนมีหลายลักษณะ วัสดุที่ใช้ตัดเย็บ ลวดลายและสีสันจะแตกต่างกันตามฐานะและสถานภาพของผู้สวมใส่ ชุดกิโมโนมีส่วนประกอบสำคัญ คือ มีแขนเสื้อที่ยาว ลำตัวยาว ส่วนประกอบต่างๆนี้สามารถปรับให้แคบหรือกว้างได้ตามขนาดของผู้สวมใส่ มีสายคาดตามลำตัว หรือที่เรียกว่า โอบิ จะรัดบริเวณเอวทำให้ชายผ้าด้านหน้าทั้งสองด้านรวบเข้าหากัน ส่วน โอบิที่ออกมาจากด้านหลังก็จะมีการตกแต่งให้สวยงาม  กิโมโน มีรูปทรงที่คงที่ทั้งสีและรูปแบบ ชุดของหญิงและชายเต้นยั่วรายละเอียดที่แตกต่างกันบ้างเล็กน้อย คือ แขนกิโมโนของผู้ชายจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมแต่ของผู้หญิงจะมีลักษณะค่อนข้างกลม สีและลวดลายก็แตกต่างกันเล็กน้อย ในส่วนของโอบิของผู้หญิงจะมีความกว้างกว่าโอบิของผู้ชาย  มีลวดลายมากกว่าและใช้สีสันฉูดฉาดกว่า มีสีตัดกับกิโมโน สวมถุงเท้า เรียกว่า “ทาบิ” รองเท้า เรียกว่า “โซบิ” 

เครื่องแต่งกาย นอกจากกิโมโนแล้วยังมีเครื่องแต่งกายอื่นอีก เช่น 

1. เสื้อแฮปปี้ เป็นเสื้อชิ้น นอกสีดำ สำหรับคนงานแต่ละท้องถิ่นไม่เหมือนกัน 

2. เสื้อฮาโอริ เป็นเสื้อชิ้น นอกสีดำเช่นกัน จะมีลวดลายเป็นสีขาวหรือเครื่องหมาย นามสกุล 

3. เสื้อฮะกามา เป็นเสื้อที่มีรูปร่างคล้ายกางเกงขากว้าง ใช้ในงานพิธี 

4. ยูกาตะ (Yukata) เป็นกิโมโนชนิดหนึ่งทำจากผ้าฝ้าย ใส่ได้ทั้งชายและหญิง สีไม่สด เป็นชุดที่ใส่อยู่กับบ้านหลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว ต่อมาได้มีการนำชุดยูกาตะมาใส่ในงานประเพณี และเทศกาลในฤดูร้อน ทำให้มีลวดลายสีสันขึ้น ชุดผู้หญิงจะมีสีสันมากกว่าชาย 

5. โกโซเดะ (Kosode) เป็นชุดกิโมโนของผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว เป็นชุดกิโมโนแขนยาว ธรรมดา “ฟูริโวเดะ” เป็นกิโมโนของหญิงสาวที่ยังไม่ได้แต่งงานมีแขนยาวกว้างเป็นพิเศษ

วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศอิรัก

       การแต่งกายของชาวอิรักต้องเป็นไปตามสภาพแวดล้อมที่มีทั้งอากาศร้อนจัดหนาวจัดและฝุ่นละอองของทรายชนชาวอิรักจึงต้องปกปิดร่างกายอย่างมิดชิดและคลุมหน้าผู้หญิงขนบธรรมเนียมของชาวตะวันออกกลางสตรีทุกคนห้ามทำงานในที่สาธารณะยกเว้นอาชีพพยาบาลที่ให้ชาวต่างชาติมาทำให้ผู้หญิงชาวตะวันออกกลางถูกห้ามมาเดินนอกบ้านโดยเด็ดขาดหากจำเป็นต้องไปตลาดหรือโรงพยาบาลต้องคลุมศีรษะให้มิดชิดในตะวัตออกกลางคดีอาชญากรรมทางเพศ การข่มขืนผู้หญิง โทษคือตัดคออย่างเดียว

 

การแต่งกาย
- เนื่องจากอากาศในนอร์เวย์มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ในช่วงฤดูร้อนอาจใส่เสื้อผ้าเนื้อบาง แต่ก็ควรมีเสื้อกันลม เสื้อกันฝน หรือร่ม ไว้ด้วย การเดินทางในนอร์เวย์จะต้องเดินเท้าค่อนข้างมากจึงควรมีรองเท้าที่ใส่สบายไว้สำหรับเดิน
- ในฤดูหนาว อากาศหนาวเย็นมาก ต้องมีเสื้อโค้ท ผ้าพันคอ ถุงมือ หมวก และรองเท้าที่บุกันความเย็น
- ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูใบไม้ผลิ มักมีฝนตก ควรมีเสื้อกันฝนและรองเท้าบู้ธ

- นอร์เวย์ฉลองวันชาติในวันที่ 17 พฤษภาคม ประชาชนทั่วไปจะสวมใส่ชุดประจำชาติที่เรียกว่า “Bunad”คนต่างชาติก็ควรแต่งกายให้สุภาพด้วย

วัฒนธรรมการแต่งกายประเทศมองโกเลีย

"เสื้อผ้า” เป็นหนึ่งในองค์ประกอบพื้นฐาน ที่สำคัญของมนุษย์ทุกคน แต่เสื้อผ้าไม่ใช่เป็นเพียงแค่สิ่ง ที่นำมาปกปิดร่างกายหรือให้ความอบอุ่นเท่านั้น เสื้อผ้ายังสะท้อนถึงเอกลักษณ์ คุณค่า ความเป็นมา กระบวนการต่างๆ และถูกหลอมรวมจนกลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของ แต่ละประเทศ             จากการศึกษาประวัติศาสตร์และสภาพภูมิศาสตร์ของ สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียทำให้ทราบว่าชาวมองโกเลีย มีบรรพบุรุษตั้งสมัยแต่เจงกีสข่านซึ่งมีอาณาเขตกว้างใหญ่ที่สุด ต่อมาก็เสียอาณาจักรให้แก่แมนจูเลียและต่อมารัสเซียก็ขยายอำนาจ เข้าครอบครองอาณาจักรมองโก             มองโกเลียนับถือศาสนานิกายลามะได้รับอิทธิพลมาจาก ธิเบตและเป็นประเทศแรกในกลุ่มเอเชียที่เปิดโอกาสให้สตรีมีสิทธิ เท่าเทียมผู้ชาย            เนื่องจากมองโกเลียอยู่ในความปกครองของจีนการแต่งกาย จึงได้รับอิทธิพลมาจากจีนบ้างจะแตกต่างกันตรงเครื่องตกแต่งและ เนื่องจากสภาพอากาศหนาวจีงต้องสวมเสื้อผ้าหนาหลายชิ้น ลักษณะเป็นเสื้อคลุมยาวคลุมเข่าแขนยาวใส่รองเท้าหุ้มสูงคล้าย รองเท้าบูทสวมหมวกทั้งหญิงและชายผู้หญิงบางทีใช้ผ้าโพกตัวผ้า ของชาวมองโกเลียโดยทั่วๆไปจะมีสีแดง เหลือง หรือน้ำเงินเข้ม